Στη Βιέννη, ο Καζαντζάκης καταπιάνεται με τη σύνθεση ενός μυθιστορήματος με τίτλο Ένας χρόνος μοναξιά, που έμεινε ανέκδοτο, καθώς και με έναν έμμετρο Βούδα σε 3000 στίχους, τον οποίο κατέστρεψε. Στο Βερολίνο, ξαναγράφει τον Βούδα σε πεζό λόγο και καταστρέφει ξανά το χειρόγραφο. Αυτήν την εποχή, συλλαμβάνει την ιδέα της Ασκητικής και αρχίζει να τη συνθέτει σε μια πρώτη μορφή.