Στην Αγγλία, ο Καζαντζάκης σκοπεύει να συναντήσει σημαίνοντες διανοούμενους και καλλιτέχνες, για να συζητήσουν τα μεταπολεμικά προβλήματα του πολιτισμού. Από αυτές τις συναντήσεις προκύπτει η έκκλησή του στους διανοούμενους του κόσμου για την ίδρυση μιας «Διεθνούς του Πνεύματος» (Σεπτέμβριος 1946), που απηχεί τη διεθνή ανησυχία μετά την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα.

Την ίδια εποχή, δίνει συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό του BBC, μετά από πρόσκληση του Μιχάλη Κακογιάννη. Ο Καζαντζάκης μίλησε για τον Τζορτζ Μπέρναντ Σω (που γιόρταζε τα 90 του χρόνια), για τον Σικελιανό και για την υποψηφιότητά του για το Νομπέλ. Επίσης, ζήτησε από τους διανοούμενους όλου του κόσμου να στρατευτούν από κοινού στην υπόθεση της ειρήνης και της ανόρθωσης των ανθρωπιστικών αξιών μετά τη φρίκη του πολέμου.

Η ειρηνιστική του δράση θα αναγνωριστεί με την απονομή του Βραβείου Ειρήνης στη Βιέννη, το 1956.